14 Kasım 2012 Çarşamba

Komik


-nasılsın ?
-bilmiyorum.
-bilmiyor musun?
Bilmiyorum.Bugünlerde olaylar ve durumlar karşısında nasıl hissedeceğimi bilmiyorum.Robot değilim ama sanki seriye bağlanmış oyuncak bebeklerden biri gibi hissediyorum.Sanki bir şeyler artık alışkanlık halini aldı.Monoton demek yersiz bir yakıştırma olabilir ancak.Ama...ama... bir şeyler eksik sanki...Nasıl desem..dışardan kendimi gördüğümde sürrealist bir benlik görüyorum.bir tarafım gerçek de bir tarafım pek masalsı ve bir çok mana yüklenebilecek çizgiler ve renkler görüyorum.
tuhaf tuhaf şeyler düşünüyor aklıma mesela.Sonra birşeye karar veriyorum.sonra vazgeçiyorum.sonra erteliyorum .sonra suçluyorum kendimi.Sonra suçlamaktan bile kendimi suçluyorum.tekerleme gibi tekrarlı,bilmeceler gibi gizemliyim.Bir cool havalar filan böyle..içimden şiirler geçiyor..içimden abdirik gubdirik edebiyat teşbihleri...yaz diyorum işte yaz bunları...içimde büyüyorlar..gerisi gelmiyor söz konusu kağıda yazmak olunca..içimden konuşmaya mı başladım yoksa...bir Selim'lik ,bir Turgut'luk bir Olric'lik var içimde..kimi zaman aldatılan bir kadın gibi hissediyorum..bazen serseri...değişmeye başladığımı,evrim geçirdiğimi duyumsuyorum.Habire içimden küfrediyorum...Ama Can Yücel'in şiirinde farketmeden kazara okuduğum şiirinde s...eyim sözcüğünü okuyunca utanca kapılıyorum..Çok içten pazarlıklı olduğumu düşünüyorum mesela..en çok kendimi hoyratca dövüyorum sözlerimle..Affedemiyorum bazen geçmişteki hatama...nerden aklıma gelir şimdi,keyfimi kaçırır diye içimden saydırıyorum.Dışımdan tek söylediğim söz ise ,eşşoğlueşşek,manda,öküz,salak,gerizekalı,süzme zekaltüm bu sözler sanki gelmişine geçmişine ettiğim küfürlerin özeti gibi..bende dillendirememe sorunu var..
Bazen içimde bazı hislerin yoksunluğunu yaşıyorum.mesela uzun süre oldu kimseye çok sevdiğimi söylemedim.


Bu mutluyum,mutlu değilim,huzurluyum huzurlu değilim muhabbeti değil.Teselliye ya da öneri kabulüm değildir arkadaşlarım.Çünkü şuna inanırım ben ,teselli kendinizi kandırabileceğiniz yalanlardır.İnsanlar teselli dinlemek istemezler.Çünkü teselliye muhtaç olduğunu düşündüğünüz insanların kulakları o zaman kapalı olur.Sizin söylediklerinizi ,kendisini anlamadığınızı düşünürler.Boş,yavan,söylenmiş olmak için söylenmiş sayılırsınız nazarında.bir insan ancak kendi kendisini teskin edebilir.Kendisi düzeltmek isterse düzeltebilir.
amannn hay senin diline..bak nerden nereye çektim konuyu...

siz yine başa sarın..filmi izleyin...çok takmayın böyle kendi halimle konuşmalara..Tipik ruh halimi artık çözüyor olsa gereksiniz,

bugün sahnede bir kaza atlattım ,oyun sırasında, sandalyeye oturmamla oturacak minderin yere düşmesi bşr olmaz mı...konuyu bağladık..ama aklıma geldikçe güle güle kahroluyorum..işte bu yüzden nasıl olduğumu bilmiyorum..oyuncak bebek gibiyim...düşünce gülenlerden:-)))


Yorum Gönder